Zaprawy klejowe

Zaprawy klejowe

Zaprawy klejowe na podłoże nanosi się stalową pacą.Czasy, gdy płytki ceramiczne przyklejano do podłoża przy pomocy tradycyjnej zaprawy cementowej minęły bezpowrotnie.

Obecnie duża część glazurników nie potrafiłaby prawdopodobnie podać prawidłowego składu i sposobu przygotowania mieszanki, gdyż nawet profesjonaliści stosują głównie gotowe zaprawy klejowe. Podobnie, jak tradycyjna zaprawa, składają się one z cementu, piasku i wody, jednak zawierają rozmaite dodatki nadające im charakterystyczne właściwości. Obecnie bardziej od wiedzy, jak przygotować zaprawę, liczy się umiejętność wyboru produktu odpowiedniego do podłoża i typu stosowanych okładzin.

Rynkowa oferta zapraw klejowych jest tak bogata, że trudno nie mieć kłopotu z wyborem. Szczególnie, że od tej decyzji zależy trwałość i wieloletnia, bezproblemowa eksploatacja okładzin ceramicznych, czy kamiennych. Jak zatem dobierać zaprawy?

Nie należy nanosić zaprawy na zbyt duże powierzchnie, ponieważ zaprawa traci właściwości klejące i dociśnięte płytki nie zostaną związane z podłożem z odpowiednią siłą.Zaprawa uniwersalna nie istnieje

Na początek warto zdać sobie sprawę, że popularne stwierdzenie "Gdy coś jest do wszystkiego, jest do niczego" w przypadku zapraw klejowych sprawdza się stuprocentowo. Nie ma zaprawy uniwersalnej. Jej rodzaj trzeba dobierać w zależności od powierzchni, na której będzie użyta, rodzaju materiału do przyklejenia i warunków, w jakich będzie eksploatowana. Zaprawy do powierzchni poziomych są bardziej płynne od tych do ścian. Użycie na ścianie zaprawy do posadzek sprawi, że płytki będą "spływać" w dół podczas pracy. Inne kleje należy stosować do ceramiki, inne do kamienia. Uwzględnić również trzeba, czy roboty prowadzone będą wewnątrz, czy na zewnątrz budynku. Sprawdzenie tych parametrów to jednak dopiero początek.

Podstawowa klasyfikacja zapraw

Najważniejszym wskaźnikiem, jaką zaprawę wybrać, jest jakość i stan podłoża, na którym płytki będą klejone. W zależności od przeznaczenia na różne podłoża wprowadzono podstawowy podział zapraw klejowych: zaprawy cementowe cienkowarstwowe (grubość warstwy kleju do 5 mm) oraz średnio- i grubowarstwowe, przeznaczone do przyklejania płytek z równoczesnym wyrównywaniem podłoża (zaprawą można wyrównać nierówności do 2 cm), a także zaprawy żywiczne. Zaprawy cementowe najczęściej mają postać suchych mieszanek przeznaczonych do rozrobienia wodą. Ilość wody ustalana jest elastycznie w zależności od potrzebnej konsystencji mieszaniny, warunkowanej m.in. wielkością płytek. Zaprawy cementowe można nabyć w odmianach standardowych, uelastycznionych oraz elastycznych. Jeśli podłoże jest nierówne w znacznym stopniu, praktycy bardziej zalecają wyrównanie go przy pomocy specjalnej zaprawy wyrównującej, a następnie użycie zaprawy cienkowarstwowej, niż klejenie ceramiki zaprawą średnio- lub grubowarstwową. Zapewnia to większą trwałość powierzchni.

Zaprawy cementowe

Cementowe zaprawy standardowe przeznaczone są do stosowania na typowe, sztywne podłoża mineralne (tynk, beton itp.). Półelastyczne - na powierzchnie o mniejszej sztywności, np. płyty gipsowo-kartonowe. Zapraw elastycznych należy używać na podłoża niestabilne (np. płyty drewnopochodne, tynk cienkowarstwowy na warstwie styropianowego ocieplenia, stare płytki ceramiczne, ściany pomalowane na olejno itp.) oraz w miejscach narażonych na zmiany temperatury - na zewnątrz budynku, a wewnątrz do układania płytek na ogrzewaniu podłogowym. Zaprawy elastyczne dobrze sprawdzą się również na podłogach poddawanych silnym obciążeniom np. w halach produkcyjnych, w których jeżdżą wózki widłowe, a ze względów sanitarnych podłoga musi być wykończona terakotą. Słowem - zapraw elastycznych trzeba używać wszędzie tam, gdzie pod wpływem zmian temperatury lub dużego obciążenia płytki odkształcają się nawet w niewielkim stopniu. Elastyczna warstwa zaprawy przejmuje naprężenia i zapobiega pękaniu ceramiki.

Przyklejanie płytek na zaprawę klejącą.
Najbezpieczniejszą metodą przyklejanie płytek jest metoda klejenia dwustronnego.

Zaprawy na bazie żywic

Zaprawy żywiczne (akrylowe, epoksydowe i poliuretanowe) mają postać gotowej do użytku pasty lub oferowane są w postaci dwuskładnikowej - do wymieszania przed użyciem. Mają jedną wspólną cechę - są całkowicie wodoszczelne i nie chłoną pary wodnej, zatem są odporne na trwałe zabrudzenia. Z powodu dużej elastyczności nadają się do przyklejania płytek na najrozmaitsze podłoża włącznie z drewnopochodnymi, na których nie da się zastosować zapraw cementowych. Rodzajów zapraw żywicznych jest tak dużo, że nie sposób wyłonić jakiegokolwiek schematu postępowania. Informacji o właściwościach i zakresie stosowania danego produktu każdorazowo należy szukać na opakowaniu. Zaprawę żywiczną trzeba dobrać w zależności od rodzaju podłoża i stopnia jego wyrównania, planowanej grubości warstwy kleju, rodzaju i wielkości płytek oraz miejsca eksploatacji.

Zaprawy do zadań specjalnych

Oprócz podstawowych rodzajów zapraw klejowych na rynku można spotkać także zaprawy do zadań specjalnych - przyklejania płyt marmurowych (produkowane są na bazie białego cementu i nie powodują przebarwień kamienia), czy gresu i płyt o dużych wymiarach (produkty o podwyższonej wytrzymałości).

Oceń artykuł
4,00 / 2 głosów
Co sądzisz na ten temat
Zaloguj się i skomentuj pierwszy

Autor: Edyta Siemieniuk

Zdjęcia: Cekol

Polecamy Ci również

Zobacz także