Wznoszenie ścian - podstawowe błędy

0
Wznoszenie ścian
Wznoszenie ścian wymaga umiejętności, doświadczenia i staranności. Błędy w konstrukcji ścian to poważne zagrożenie dla budynku i ludzkiego życia.

Kiedy obserwuje się pracę wprawionego murarza można dojść do wniosku, że wznoszenie ścian budynku nie jest czynnością zbyt skomplikowaną. Jednak to tylko pozory. Budowa przegród budowlanych wymaga posiadania fachowej wiedzy oraz odpowiednich umiejętności.

Błędy popełnione na tym etapie skutkują powstaniem budynku o nieprawidłowej konstrukcji, co może spowodować katastrofę budowlaną, a w efekcie końcowym – stanowić zagrożenie dla ludzkiego zdrowia i życia. Podstawowym i pierwszym uchybieniem jest zatrudnienie mało solidnych lub nieprofesjonalnych murarzy, ale na tym lista błędów popełnianych podczas wznoszenia ścian nie kończy się. Niestety jest ona bardzo długa i uzależniona przede wszystkim od rodzaju budowanych przegród. Poniżej przedstawione zostaną jedynie podstawowe i najczęściej popełniane przez wykonawców błędy.

Poznaj: Zasady murowania elewacji z klinkieru

Krzywizny i nierówności ścian

Nawet najwyższej jakości materiały budowlane nie dadzą efektu prostej i równej ściany, jeśli murarz będzie niestaranny podczas swojej pracy. Brak wypoziomowania przegrody spowoduje w najlepszym przypadku powstanie krzywizn na murze. Jednak skrajne uchybienia w tym zakresie mogą doprowadzić nawet do zawalenia się ściany. Niedokładne wymurowanie przegrody zawsze skutkuje powstaniem dużych nierówności na jej powierzchni. Chodzi tu nie tylko o staranne układanie elementów, z których powstaje ściana, ale również o prawidłowe ich spoinowanie. Wykonanie za grubej spoiny zwiększa koszty wzniesienia ściany oraz w przypadku ścian jednowarstwowych – pogarsza ich izolacyjność termiczną. Powstałe nierówności można wprawdzie wyrównać grubą warstwą tynku, ale to, że błąd można w przyszłości naprawić nie może być usprawiedliwieniem dla braku staranności wykonawcy. Ponadto, nie każda elewacja jest przecież tynkowana. W przypadku, kiedy budynek ma pozostać w wersji surowej – uchybień nie da się zamaskować w żaden sposób.

Błędne spoinowanie muru

Błędy w spoinowaniu polegają najczęściej na zastosowaniu nieodpowiedniej zaprawy w warstwie elewacyjnej oraz na niedokładnym wypełnieniu spoin. Zaprawa powinna być dobrana w zależności od rodzaju materiału, z jakiego wykonywana jest okładzina elewacyjna. Zatem, jeśli na elewację planuje się klinkier – należy zastosować zaprawę do klinkieru. Dla estetyki elewacji ważna jest również jej czystość. Dlatego też jeżeli ściana została np. zachlapana zaprawą – zanieczyszczenia trzeba jak najszybciej usnąć. Sposób spoinowania i materiał do wypełnienia spoin należy dobierać do rodzaju wznoszonej przegrody. Do ścian jednowarstwowych należy stosować zaprawy ciepłochronne i spoinować w taki sposób, aby nie pogarszać izolacyjności cieplnej przegród.

 PrzeczytajCzym jest murowanie na cienką spoinę i jak to się robi

W przypadku ścian, które mają pozostać nieotynkowane – spoina powinna być wykonana szczególnie starannie i dokładnie. Z technicznego punktu widzenia – najlepsza spoina to taka, która jest równa z licem muru. Jednak ze względów estetycznych często wykonuje się spoinę lekko zagłębioną. Budując ścianę pod tynk – można pozostawić spoiny niewypełnione do samego lica muru, ponieważ poprawia to przyczepność zaprawy tynkarskiej.

Mostki termiczne

Ściany z pozostawionymi mostkami termicznymi nie mają dobrej izolacyjności cieplnej, co w efekcie powoduje ubytki ciepła i większe zużycie energii, potrzebnej do ogrzania domu. O powstanie mostków nietrudno tak w ścianach jednowarstwowych, jak i dwu oraz trójwarstwowych. W ścianach jednowarstwowych powstają one najczęściej poprzez zastosowanie niewłaściwej zaprawy lub wykonanie zbyt grubej spoiny. Trzeba pamiętać, że zwykłe zaprawy klejowe mają bardzo kiepską izolacyjność i użycie ich do budowy ścian jednowarstwowych nie jest dobrym pomysłem. W przypadku tego typu ścian należy również zadbać o staranne ocieplenie wieńców i nadproży oraz o zabezpieczenie ubytków w materiale budowlanym. W przegrodach grubszych mostki termiczne pojawiają się najczęściej na skutek niestarannego ułożenia materiału termoizolacyjnego. Szczególnie dokładnie wykonanej izolacji wymagają okolice otworów okiennych. Na całej płaszczyźnie ściany najlepiej jest układać ocieplenie w dwóch warstwach tak, aby miejsca styków materiału były przesunięte w stosunku do siebie.

Warto pamiętać, że o ile ścianę jednowarstwową zawsze da się docieplić, o tyle poprawienie ocieplenia w ścianie trójwarstwowej będzie wymagało rozebrania części warstwy elewacyjnej. Dlatego też staranność i dokładność na etapie budowy jest tutaj szczególnie istotna.

Nadproża, ocieplenie i warstwa elewacyjna bez rozwiązań systemowych

Większość producentów materiałów budowlanych posiada w swoich ofertach rozwiązania systemowe. Oznacza to, że oprócz zasadniczego budulca, jaki decydujemy się zastosować do wznoszenia przegród, w asortymencie są również elementy potrzebne do wykonania nadproży oraz do prawidłowego zamocowania warstwy izolacyjnej. Niestety nie wszyscy wykonawcy uważają te elementy za niezbędne, przez co dochodzi do nieprawidłowości w budowie ścian. Nadproża od zewnętrznego lica ściany powinny być osłonięte tym samym materiałem, co pozostała powierzchnia przegrody. W przeciwnym razie na nadprożach będzie odspajał się tynk. Najprostszy i najlepszy sposób na wykonanie nadproży, to zastosowanie specjalnych kształtek ceramicznych, silikatowych, czy z betonu komórkowego. Do powyższego celu można też wykorzystać zbrojone belki nadprożowe.
Wielu wykonawców zapomina także o starannym i solidnym zamocowaniu warstwy termoizolacyjnej do warstwy nośnej ściany. Łączniki mechaniczne, tj. wszelkiego rodzaju kołki i kotwy powinny być zagłębione w warstwie nośnej przynajmniej na 5 cm. Zaś ich gęstość musi być odpowiednia dla obciążenia jakie mają udźwignąć. Jeśli system ocieplenia jest lekki – mocowanie mechaniczne wystarczy wykonać w narożach budynku oraz w okolicy otworów okiennych i drzwiowych. Jednak i lekki system ocieplenia wymaga użycia na całej swej powierzchni odpowiednio dobranego kleju oraz starannego nałożenia tego materiału.
Właściwego mocowania wymaga też warstwa elewacyjna ściany. Część osłonową muru należy łączyć z konstrukcją używając do tego celu kotew. Odpowiednie ich zagęszczenie to przynajmniej 4 sztuki na metr kwadratowy powierzchni ściany. Należy uwzględnić, że w narożach oraz wokół otworów okiennych i drzwiowych kotwy powinny być rozmieszczone gęściej.

Podpowiadamy: Jak uniknąć mostków termicznych w narożach budynku

Nieskuteczna termoizolacja lub brak szczeliny wentylacyjnej

Zarówno wełna mineralna, jak i styropian są dobrymi materiałami do izolacji przegród budowlanych. Przestają jednak takimi być, jeśli pozostają nieosłonięte przed działaniem niekorzystnych warunków atmosferycznych. Wełna mineralna traci swoje właściwości, kiedy zostanie zamoczona opadami atmosferycznymi, a styropian – gdy zbyt długo działają na niego promienie słoneczne. Dlatego też materiały termoizolacyjne wymagają tak odpowiedniego przechowywania jeszcze przed ich użyciem, jak i niezwłocznego osłonięcia po zamontowaniu na ścianach. Większą odporność na działanie niekorzystnych warunków atmosferycznych wykazuje styropian, ale i on nie może pozostawać zbyt długo nieosłonięty i narażony na intensywne nasłonecznienie, ponieważ wreszcie utraci swoje właściwości termoizolacyjne.

Niektórym wykonawcom zdarza się również zapominać o pozostawieniu szczeliny wentylacyjnej w ścianach trójwarstwowych, ocieplanych wełną mineralną. Materiał ten nie może przylegać bezpośrednio do warstwy osłonowej muru, ponieważ w bardzo szybkim czasie ulegnie zawilgoceniu i przestanie spełniać przypisaną mu funkcję. Aby zapobiec inwazji gryzoni – na wlotach i wylotach powietrza należy stosować kratki wentylacyjne. Pamiętajmy, że brak szczeliny wentylacyjnej jest dopuszczalny jedynie w ścianach ocieplanych styropianem, któremu nie zagraża wilgoć.

 Warto przeczytaćJak zabezpieczyć ściany przed myszami i innymi gryzoniami

Nieprawidłowości dotyczące ścian działowych

Choć teoretycznie ściany działowe są prostsze do wykonania, to praktycznie – i w ich przypadku nietrudno o popełnienie błędów, które w następstwie skutkują różnymi niedogodnościami w użytkowaniu pomieszczeń lub niską estetyką wnętrz. Patrząc na ręce zatrudnionym fachowcom pamiętajmy, że:

  • żadnego typu ścian działowych nie łączy się na sztywno ze stropem;
  • cięższych przegród nie muruje się bezpośrednio na jastrychu, którym przykryto izolację cieplną podłóg na gruncie;
  • nawet lekkich ścian z płyt gipsowo-kartonowych nie ustawia się bezpośrednio na podłodze;
  • wkręty mocujące płyty nie mogą być osadzone zbyt głęboko;
  • ściany szkieletowe montuje się po uprzednim otynkowaniu pozostałych przegród oraz sufitów;
  • układ tzw. ścian ślepych powinien być prawidłowy i uwzględniający folię paroprzepuszczalną oraz folię paroszczelną;
  • podczas wykonywania otworów drzwiowych w ścianach szkieletowych należy zastosować profile słupkowe;
  • drzwi wewnętrzne montuje się niemniej starannie, co zewnętrzne;
  • bruzdy pod poszczególne instalacje powinny być przemyślane i wyżłobione na odpowiednią głębokość;
  • równie dobrze przemyślana powinna być ilość oraz rozmieszczenie puszek elektrycznych po obydwu stronach przegrody.

Ponad to, pamiętajmy jednak, iż wszystkich możliwych do popełnienia błędów nie da się przewidzieć. Powyżej znajdują się jedynie uchybienia i nieprawidłowości, do których w praktyce dochodzi najczęściej. Błąd może zdarzyć się każdemu wykonawcy. Jednak im większe jest jego doświadczenie zawodowe – tym prawdopodobieństwo wadliwego wykonawstwa mniejsze.

Oceń artykuł
4,00 / 4 głosów
Co sądzisz na ten temat
Zaloguj się i skomentuj pierwszy

Autor: Wojciech Lechowski

Polecamy Ci również

Zobacz także