Ściany działowe po europejsku

Domy i mieszkania zmieniają właścicieli, a wraz z nimi często zmienia się przeznaczenie pomieszczeń. Do wykonania szybkiej przebudowy i zmiany układu wnętrza najlepsze są systemy lekkich płyt gipsowo-kartonowych.

Systemy suchej zabudowy mają tę zaletę, że ich montaż nawet w dużych pomieszczeniach nie zajmuje dłużej, niż dwa do trzech dni i... w każdej chwili można ściankę zdemontować, nie demolując przy okazji reszty mieszkania.

ściany działoweŚcianki działowe to rozdzielające pomieszczenia ścianywewnętrzne o niewielkiej grubości i wysokości jednej kondygnacji. Nie przenoszą obciążeń konstrukcyjnych budynku. Dlatego nie powinny stykać się z sufitem, gdyż mogą zostać uszkodzone wskutek uginania się stropu. Budowane są w tzw. systemach suchej zabudowy ze specjalnych profili, płyt gipsowo-kartonowych i rozmaitych połączeń - uchwytów, wieszaków, wkrętów, taśm zbrojeniowych itp. Mogą mieć szkieletową konstrukcję drewnianą lub z profili metalowych. Szkielet wypełniany jest płytami, albo matami z wełny mineralnej, a z każdej jego strony montowane są płyty gipsowo-kartonowe. By poprawić izolację akustyczną tego typu ściany, można wykonać grubszą okładzinę ocieplającą lub zastosować podwójną warstwę płyt zewnętrznych. Słaba izolacja akustyczna jest bowiem największą wadą ścianek z płyt gipsowo-kartonowych.

Nowe oznaczenia
Na rynku dostępnych jest kilkadziesiąt systemów ścian działowych, opartych o płyty gipsowo-kartonowe, różnych producentów. Wybierając system warto pamiętać, że najważniejszym elementem, w dużej mierze decydującym o jego właściwościach użytkowych, jest jakość płyt zewnętrznych. Składają się one z gipsowego rdzenia, obłożonego kartonem tworzącym rodzaj zbrojenia, który nadaje płytom wytrzymałość na zginanie oraz pozwala uzyskać gładką ścianę. Szukając systemu ścianek działowych trzeba wiedzieć, że w nazewnictwie i oznaczeniach płyt gipsowo-kartonowych od ponad roku obowiązują nowe symbole, wprowadzone normą europejską PN-EN 520, która zastąpiła polską normę PN-B-79405:1997. Według nowej normy podstawowe typy płyt gipsowo-kartonowych to:
A - płyta o powierzchni, na którą można nakładać tynki gipsowe oraz nadająca się do malowania.
H - płyty o zmniejszonym stopniu wchłaniania wody (H1 - nasiąkliwość 5 proc., H2 - nasiąkliwość 10 proc., H3 - nasiąkliwość 25 proc.).
F - płyta gipsowo-kartonowa o zwiększonej odporności na działanie wysokiej temperatury.
E - płyta do stosowania, jako usztywnienie w ścianach zewnętrznych wykonanych w technologii szkieletowej.
R - płyta o zwiększonej wytrzymałości i odporności na odginanie.
I - płyta o zwiększonej twardości powierzchni.
Znając oznaczenia łatwo dostosować system ścianek działowych do pomieszczenia, w którym ma być użyty - np. do kuchni i łazienki najlepiej nadają się płyty typu H.

Liczy się profil
Decydując się na system ścianek działowych warto sprawdzić nie tylko jakość poszycia, ale również elementów służących do montażu ściany, czyli profili. Kształtowniki powinny być wykonane z blachy nierdzewnej, bądź ocynkowanej z dodatkowym ryflowaniem. Sztywność ścianki działowej wykonanej z użyciem ryflowanych profili jest bowiem o 50 proc. większa w porównaniu ze ścianką z użyciem profili standardowych. To zaś wyklucza ryzyko pojawienia się pęknięć ściany, często występujących w lekkich ściankach działowych.

Oceń artykuł
5,00 / 2 głosów
Co sądzisz na ten temat
Zaloguj się i skomentuj pierwszy

Autor: Ewa Kulesza

Zdjęcia: Rigips

Polecamy Ci również

Zobacz także