Nadproża łukowe z cegieł

0
Nadproża łukowe z cegieł

Nadproża łukowe to atrakcyjny element architektoniczny, urozmaicający elewację budynku. Stosowany jest najczęściej w budynkach o elewacjach klinkierowych, ale można go spotkać również i w tych domach, których ściany zewnętrzne są otynkowane.

Nadproża łukowe najprościej jest zbudować właśnie z cegieł. Nie trzeba w tym celu przygotowywać skomplikowanego deskowania, a jedynie podpory dolne o kształcie kolebkowym. Potrzebna będzie również zaprawa cementowo-wapienna. Do cegieł klinkierowych warto stosować zaprawę z trasem, co uchroni przed pojawianiem się na ich powierzchni wykwitów solnych.

Nadproża takie wykonuje się przede wszystkim w murach elewacyjnych, będących częścią murów warstwowych (ściana elewacyjna-ocieplenie-ściana nośna).

Wiązanie cegieł w nadprożach

Wiązanie, czyli sposób ustawienia cegieł wpływa na wygląd nadproża, oczywiście o ile nie będzie w przyszłości pokrywane tynkiem. Najprostsze jest tzw. wiązanie pospolite. Cegły są wówczas ustawiane jedna obok drugiej, dłuższymi bokami równolegle do osi łuku. Modyfikacją tego wiązania jest ustawienie cegieł krótszymi bokami do osi łuku. W zależności od tego, jak szeroki jest mur, nadproże muruje się z jednej lub kilku warstw cegieł.

Budowa nadproża

Najpierw trzeba przygotować podporę z drewna, na której będą ustawiane cegły. Aby podpora była odpowiedniego kształtu warto ją zbić korzystając z wcześniej przygotowanego szablonu wyciętego z dykty lub sklejki. Podporę ustawia się w miejscu przyszłego nadproża, na drewnianych stemplach podtrzymujących.


Aby łuk wyszedł ładnie, warto w dolnej części okna umieścić poprzecznie deskę. Powinna się znaleźć w połowie okręgu powstałego z przedłużenia łuku. W środku takiego wirtualnego okręgu przybija się gwóźdź i przywiązuje do niego długi sznurek. Sznurkiem tym łatwo będzie kontrolować, czy spoiny pomiędzy cegłami wychodzą równo do osi łuku.

Murowanie rozpoczyna się równocześnie z lewej i prawej strony, dążąc ku środkowi nadproża. Ostatnia cegła to tak zwany zwornik. Z zaprawy robi się spoiny pionowe. Ich grubość w najszerszym miejscu nie powinna być większa niż 12 mm, a w najwęższym 5 mm. Na koniec z wierzchu rozprowadza się cienką warstwę zaprawy o półpłynnej konsystencji. Pozwoli to wypełnić wszelkie pozostawione puste miejsca pomiędzy cegłami. Cegły muru, dochodzące do nadproża trzeba będzie przyciąć, aby dopasować je do jego kształtu. Miejsca te noszą nazwę wezgłowi.

Po około dwóch tygodniach od zakończenia murowania, można bezpiecznie usunąć elementy podpierające. Nadproża łukowe, dzięki swej specyficznej konstrukcji nie wymagają żadnego zbrojenia.

Oceń artykuł
3,22 / 9 głosów
Co sądzisz na ten temat
Zaloguj się i skomentuj pierwszy

Autor: Kinga Wrzosek

Zdjęcia: Xella

Data publikacji: 09.03.2011

Polecamy Ci również

Zobacz także