Kotwy chemiczne

Kotwy chemiczne są znane od lat sześćdziesiątych minionego stulecia. Po raz pierwszy zastosowano je przy budowie Stadionu Olimpijskiego na letnie Igrzyska Olimpijskie w Monachium w 1972 roku. Doskonale poradziły sobie wówczas z zadaniami, które dla tradycyjnych kotew mechanicznych były niemożliwe do zrealizowania.

Aktualnie kotwy chemiczne stosuje się już niemal powszechnie. Poprzez zwiększające się koszta standardowych kotew mechanicznych – materiał chemiczny często okazuje się być tańszym w zastosowaniu. Ponadto, wydaje się on być w wielu przypadkach bardziej odpowiedni i mocniejszy.

Czym są kotwy chemiczne?

Kotwy chemiczne to określenie elementów montażowych, tj. pręty gwintowane, czy zbrojeniowe oraz pozostałych zamocowań - kotwionych w podłożu za pomocą masy chemicznej na bazie żywic. Kotwienie odbywa się na zasadzie wklejania i następnie zastygania żywicy, która bardzo często jest twardsza i mocniejsza od samego podłoża. To z kolei pozwala tworzyć przy jej pomocy zamocowania bardzo odpowiedzialne i wymagające szczególnych parametrów wytrzymałościowych. Możliwe jest także powstawanie zamocowań usytuowanych bardzo blisko krawędzi podłoża, co w przypadku kotew mechanicznych jest często całkowicie niewykonalne. Kotwy chemiczne można stosować
w betonie, kamieniu, cegle pełnej, jak i w materiałach posiadających puste przestrzenie, tj. cegła zwana dziurawką, silka, pustaki stropowe i inne. Najlepsze parametry wytrzymałościowe osiąga się przy zastosowaniu kotew w materiałach pełnych. W pozostałych przypadkach – o wytrzymałości zamocowania decyduje niemal w stu procentach wytrzymałość podłoża. Kotwy są najbardziej pewne i bezpieczne, kiedy zostaną odpowiednio zadozowane i użyte z odpowiednim prętem oraz dobrze przygotowanym otworem dla niego.

Zastosowanie kotew

Kotwy chemiczne mogą mieć w budownictwie różnorakie zastosowanie. Najczęściej wykorzystuje się je podczas montażu konstrukcji ze stali, z drewna, z aluminium oraz z innych materiałów. Nadają się do mocowania barierek oraz poręczy ponad schodami, do mocowania anten satelitarnych, klimatyzatorów, do montażu muszli ustępowych, umywalek, bidetów i innych sanitariatów. Można przy ich pomocy wykonywać zbrojenia do przedłużeń balkonów, tarasów oraz ścian, jak również montować bramy, przęsła, zawiasy, kraty i pozostałe elementy ślusarskie. Równie dobrze sprawdzają się w przemyśle oraz w handlu, jako elementy montażowe solidnych regałów sklepowych i przy montażu maszyn przemysłowych, suwnic, itp. Kotwy chemiczne wykorzystuje także branża okienna. Służą one wówczas do montażu rolet, okiennic, markiz, daszków, uchwytów, haków, wysięgników i innych akcesoriów do okien.

Montaż

Niezależnie od tego, czy montaż będzie prowadzony w podłożu pełnym, czy posiadającym wolne przestrzenie – przed zastosowaniem kotwy chemicznej – warto poznać ogólne zasady powstawania solidnych i wytrzymałych połączeń. Przede wszystkim przed zadozowaniem masy do otworu należy zwracać uwagę na staranne wymieszanie żywicy z utwardzaczem. Istotne jest także dokładne oczyszczenie otworu ze zwiercin, które powstają w czasie jego wykonywania. Jeśli będziemy przestrzegać tych dwóch prostych, ale ważnych zaleceń – nie ma obawy, że powstanie wadliwe lub niewytrzymałe połączenie.

Rodzaje kotew chemicznych

Kotwy chemiczne powstają na bazie dwóch rodzajów żywic, tj. katalitycznych i niekatalitycznych. Żywice katalityczne dzieli się
w dalszej kolejności na :

  • poliestrową,
  • vinilestrową,
  • epoksydowo – akrylową.

W ich przypadku katalizator inicjuje proces utwardzania, a reakcja chemiczna zachodzi wówczas, kiedy dojdzie do kontaktu jego jakiejkolwiek ilości - z żywicą. Producenci opracowując formuły żywic są w stanie wytworzyć produkt o określonych parametrach. W ten też sposób powstają:

  • kotwy do wysokich obciążeń,
  • kotwy o niskim obkurczu,
  • kotwy wolno lub szybko utwardzalne,
  • kotwy do niskich lub wysokich temperatur, 
  • kotwy gęste lub płynne,
  • oraz wiele innych.

Żywice niekatalityczne utwardzają się jedynie wówczas, kiedy dokładnie taka sama ilość komponentów pozostaje ze sobą w kontakcie. Najczęściej używaną żywicą niekatalityczną podczas kotwienia chemicznego – jest żywica epoksydowa. Kotwy epoksydowe są wprawdzie materiałem, który potrzebuje stosunkowo dużo czasu do utwardzenia się, ale jednocześnie przy ich zastosowaniu osiąga się wysokie parametry użytkowe, w tym doskonałą nośność stworzonego zamocowania.

Ze styrenem, czy bez?

Styren jest związkiem chemicznym, który może występować w składzie niektórych kotew. Ma on postać bezbarwnej lub żółtawej cieczy, która niestety posiada negatywny wpływ na ludzki organizm. Ciecz o charakterystycznym zapachu najczęściej przedostaje się do organizmu człowieka przez układ oddechowy lub rzadziej – przez skórę. Osadza się głównie w tkance tłuszczowej i jest w stanie dokonać niemałych uszkodzeń niektórych ludzkich narządów. Działa między innymi depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy, drażni błony śluzowe, a nawet może spowodować marskość wątroby. Dlatego też stosowanie kotew chemicznych ze styrenem wiąże się ze sporą odpowiedzialnością
i zastosowaniem odpowiednich zabezpieczeń. Teoretycznie na rynku handlowym występują kotwy ze styrenem lub bez niego. Jednak praktyka pokazuje, że producenci mimo ciążącego na nich obowiązku – nie zawsze informują o zawartości styrenu w ich produktach. Kotwy zawierające w swoich składach styren są przeważnie tańsze od tych, które są go pozbawione, co dla użytkownika powinno stać się pierwszym symptomem do wnikliwej analizy składu chemicznego kupowanego produktu.

Oceń artykuł
5,00 / 2 głosów
Co sądzisz na ten temat
Zaloguj się i dodaj swój komentarz

Autor: Agnieszka Jaros

Zdjęcia: dynamifix.com, threaded-rod.com, shopdrawing.6te.net,

Polecamy Ci również

Zobacz także