Elewacja z klinkieru - murowanie

Dom jednorodzinny
Elewacja domu to istna jego wizytówka. Klinkier na zewnętrznej stronie domu zaprezentuje się niezwykle elegancko.

Elewacja z klinkieru jest trwała, mrozoodporna i w dodatku ładnie wygląda. Diabeł jednak tkwi w szczególe. A tym szczegółem jest precyzyjne murowanie klinkieru na elewacji. Bo elewację z klinkieru trzeba po prostu wykonać na najwyższym poziomie. Radzimy, jak ją murować.

Prace najlepiej powierzyć sprawdzonej ekipie, bo murowanie elewacji z klinkieru nie należy do najłatwiejszych. Nie trudno też o błędy, których skutki możemy odczuwać już kilka dni po zakończeniu prac.

Zanim zaczniesz murować elewację z klinkieru

Warto jednocześnie zamówić taką ilość cegieł klinkierowych, jaka będzie nam potrzebna. Lepiej nie składać zamówienia etapami. A to z tego względu, że cegły pochodzące z różnych partii produkcyjnych, mogą się nieznacznie różnić kolorem. Jest to naturalne, ponieważ barwa zależy od rodzaju użytej gliny, a ta za każdym razem może być inna. Jeśli nie uda nam się zrobić całego zamówienia w tym samym czasie, cegły z różnych partii trzeba wykorzystać do murowania tych części elewacji, które są od siebie oddalone. Cegły klinkierowe musza być odpowiednio składowane na placu budowy. Trzeba je zabezpieczyć folią przed deszczem i słońcem. Najlepiej układać je na oryginalnych paletach, a nie bezpośrednio na ziemi.

Przeczytaj również: Boniowanie elewacji

Murowanie elewacji klinkierowej

To wbrew pozorom trudne zadanie. Zasad właściwego murowania jest kilka. Poniżej niektóre z nich.
Zaprawa – właściwa powinna mieć konsystencję wilgotnej ziemi (nie może być ciekła) i parametry dobrane do nasiąkliwości cegieł. Nie powinno się do niej dodawać domieszek (plastyfikatorów), bo te pogarszają przyczepność zaprawy do podłoża, a dodatkowo sprawią, że zaprawa może popękać. Jeśli do tego dojdzie, woda wniknie w elewację i naruszy konstrukcje muru. Jako zaprawy nie można stosować cementów zawierających dodatki ani dodawać do niej wapna, bo to nie jest odporne na działanie wody. Zaprawę warto wykonać z gotowej mieszanki murarskiej, bo te robione na placu budowy mogą mieć niewłaściwe proporcje. Kupując ją od producenta ułatwiamy sobie też zadanie – by ją rozrobić wystarczy dodać niewielką ilość wody zgodnie z zaleceniami producenta. Pamiętajmy o tym, że zaprawa powinna być mrozoodporna.

To Cię zainteresuje: Elewacja z cegły – dobór spoin

Cegły – powinny pochodzić z jednej partii produkcyjnej, bo jak była o tym mowa wyżej, cegły mogą się różnić kolorem, chyba że świadomie decydujemy się na taki efekt. W czasie murowania warto łączyć cegły z kilku palet. Murować trzeba bardzo uważnie, tak, by nie zachlapać cegieł zaprawą. Jeśli do tego dojdzie, trzeba je jak najszybciej oczyścić, zanim zaprawa zdąży związać, bo później będzie to bardzo trudne. Powinno się do tego użyć szczotki albo gąbki.
Murowanie – nie można murować, gdy pada ani w czasie mrozu, bo cegły nie mogą nasiąknąć wodą. Także po zakończeniu pracy mur trzeba zabezpieczyć, by nie dostała się do niego woda, ale trzeba to zrobić tak, by był przepływ powietrza. Gotowej elewacji nie sprzyja też silne nasłonecznienie i wiatr. Najlepiej przykryć ją na dwa tygodnie folią.
Spoinowanie – wykonuje się zaczynając od góry elewacji, najpierw wypełniając spoiny poziome potem pionowe. Ważne jest, by spoiny były zlicowane
z murem. Resztki spoin trzeba zmyć do 2 godzin po zakończeniu pracy.
Impregnacja – po zakończeniu spoinowania cegły warto zaimpregnować preparatem, który umożliwia oddychanie muru. Trzeba pamiętać o tym, że taki impregnat może delikatnie przyciemnić barwę cegły. Impregnację warto powtarzać co kilka lat.

Zabezpieczenie muru z klinkieru

By mur przetrwał kilkanaście lat, musi być odpowiednio zabezpieczony. Oto kilka podpowiedzi, jak to zrobić.

  • Dylatacje. Ponieważ mur może się odkształcać pod wpływem wysokiej temperatury, trzeba wykonać dylatacje, czyli specjalne szczeliny. Najczęściej robi się je w narożach budynku
    w postaci pionowych bruzd o głębokości 2 cm i oddalonych od siebie co 12 m. Szczeliny trzeba wypełnić masą uszczelniającą.
  • Kotwy. Elewacja powinna być przytwierdzona do ściany nośnej kotwami z prętów stalowych. Umieszcza się je co najmniej 5 cm w murze, co sześć cegieł w pionie i co dwie w poziomie. Dodatkowo także kotwy montuje się przy oknach i drzwiach. Ich średnica powinna mieć około
    4 mm.
  • Szczeliny wentylacyjne – czyli puste niewypełnione zaprawą spoiny pionowe. Robi się je po to, by powietrze mogło swobodnie przepływać pod murem elewacyjnym (by ściana mogła oddychać). Są niezbędne, gdy dom jest ocieplony wełną mineralną. Najczęściej wykonuje się je nad cokołem oraz nad oknami i drzwiami.

.

Oceń artykuł
2,67 / 6 głosów
Co sądzisz na ten temat
Zaloguj się i dodaj swój komentarz

Autor: Aleksandra Kuśmierczyk

Zdjęcia: Wienerberger, Röben

Polecamy Ci również

Zobacz także