Deski, płytki, kształtki na elewacje

Tak zwane suche okładziny ścian zewnętrznych to interesująca alternatywa dla tynków. Pozwalają uzyskać ładną, niebanalną elewację. Da się również umieścić między nimi a murem warstwę materiału termoizolacyjnego i tym samym zmniejszyć straty ciepła.

Okładziny elewacyjne mocuje się do murów za pośrednictwem rusztów nośnych. Wszelkie prace związane z ich wykonywaniem polegają na mechanicznym łączeniu poszczególnych elementów. Praktycznie nie wykorzystuje się do tego żadnych zapraw ani innych substancji wymagających schnięcia i wiązania. Sprawia to, że prace przebiegają szybciej i nie wymagają kilkutygodniowych przestojów.
Okładzina może osłaniać wszystkie ściany zewnętrzne budynku lub tylko poszczególne fragmenty, warte wyeksponowania. Efekt estetyczny, jak również trwałość okładzin zależy przede wszystkim od ich rodzaju.Elewacja z drewnaWybór jest bardzo duży, od naturalnych desek, poprzez panele imitujące drewno, aż po duże płyty. My prezentujemy cztery najpopularniejsze okładziny, stosowane głównie w budownictwie jednorodzinnym.

Okładzina z desek
Do budowy drewnianych elewacji stosuje się drewno sosnowe, świerkowe, jodłowe, modrzewiowe, a od kilku lat dostępne są także elewacje z gatunków egzotycznych. Długość desek elewacyjnych wynosi od 1 do 6 m, a szerokość 9-15 cm. Deski różnią się również grubością. Najsolidniejsze są te o grubości około 3-4 cm. Cieńsze są dość wiotkie i trzeba zapewnić im więcej punktów podparcia. W ostatnich latach bardzo modne są deski o prostych kształtach typu pióro-wpust, zakład czy "żaluzja".
Deski przybija się poziomo do pionowych elementów rusztu lub pionowo - do listew poziomych. Ruszt buduje się z drewnianych łat do grubości dostosowanej do materiału ociepleniowego.

Ważne zalecenia:

  • dolna krawędź elewacji drewnianej nie powinna znajdować się niżej niż 30 cm od poziomu gruntu. Uchroni się ją w ten sposób przed zabrudzeniem kroplami deszczu odbijającymi się od ziemi;
  • między deskami a ścianami musi być szczelina wentylacyjna;
  • drewno (np. świerkowe)  trzeba zabezpieczyć przed działaniem czynników atmosferycznych (deszczu, słońca), grzybów, pleśni i owadów, malując lakierem, farbą kryjącą, impregnatem lub lakierobejcą. Ale przykładowo, drewno modrzewia syberyjskiego, cedru czerwonego czy też egzotycznej tatajuby, z uwagi na swoje właściwości, nie musi być koniecznie zabezpieczone chemicznie.

SidingSiding
Drewno jest dość drogie, a PVC tanie. Dlatego też wymyślono siding, czyli winylowe panele elewacyjne, odwzorowujące układ desek, a czasem też ich fakturę. Mają one długość od 3 do nawet 6 m. Ich szerokość wynosi około 23-30 cm. Wykonane są z PVC grubości 1-2 mm. Panele mocuje się do podobnego rusztu co deski. Zasady są tu podobne. Aby okładzina dobrze wyglądała i odpowiednio funkcjonowała, oprócz paneli potrzebne będą między innymi listwy do obramowania okien i drzwi, listwy startowe oraz listwy narożnikowe. Dużą zaletą sidingu jest to, że stosując się do instrukcji producenta, można go zamocować samodzielnie, bez pomocy fachowców. Siding jest też trwały i nie trzeba go poddawać żadnym zabiegom konserwującym, jedynie raz na jakiś czas myć. Panele są produkowane w wielu kolorach, a są i takie, które zamiast drewna naśladują elewację z cegieł lub płytek klinkierowych.

Ważne zalecenia:

  • między sidingiem a ścianą lub materiałem ociepleniowym również trzeba pozostawić szczelinę wentylacyjną, zapewniając jej wloty w dolnej części ściany i wyloty w pobliżu okapu.

Oceń artykuł
4,25 / 4 głosów
Co sądzisz na ten temat
Zaloguj się i dodaj swój komentarz
Polecamy Ci również

Zobacz także