Surowy wygląd ścian zewnętrznych retuszujemy stosując okładziny elewacyjne - mają one nie tylko zdobić, ale i chronić ścianę.
Część typowych materiałów przeznaczonych do budowy nie ma wystarczającej odporności, abyśmy mogli wykonaną z nich ścianę pozostawić na wiele lat na działanie słońca, deszczu i mrozu. Z biegiem lat materiały te ulegają stopniowej degradacji, a powierzchnia ich, nie dość, że i tak niezbyt estetyczna, staje się jeszcze mniej przyjemna dla oka. Okładzina elewacyjna zupełnie zmieni wizerunek domu i ochroni ściany przed niszczącym działaniem warunków atmosferycznych.
Elastyczne płytki żywiczne
Płytki wykonane z poliestrowej żywicy syntetycznej wzmocnionej włóknem szklanym nie są zbyt popularne (a szkoda). Okładzina ta jest odporna na działanie wody i mrozu, nie chłonie wilgoci i nie wymaga zabezpieczenia środkiem hydrofobizującym. Można ją układać na wszystkich typowych podłożach budowlanych. Płytki mają grubość zaledwie kilku milimetrów - są więc bardzo lekkie, a to oznacza, że można je z doskonałym efektem układać także na warstwie uprzednio wykonanego ocieplenia. Elementy produkowane są w szerokiej gamie barw, mają różną fakturę. Mogą m.in. imitować cegłę ryflowaną lub mieć całkowicie gładką powierzchnię. Ich zalety dekoracyjne sprawiają, że okładzinę tę stosuje się także wewnątrz pomieszczeń mieszkalnych.
Sposób montażu płytek 
Na czystym i zagruntowanym podłożu wyznaczamy dwie linie poziome w odległości 24,4 cm od siebie. Górna linia wyznacza górną krawędź klejonej licówki.Klej nanosimy szpachlą zębatą o zębach 4 x 4 mm. Przygotowujemy podłoże dla czterech rzędów płytek jednocześnie.
Licowanie rozpoczynamy od góry ściany, oklejając najpierw narożniki. Płytki zginamy według potrzeb. Licówki układamy według ustalonego wiązania cegieł na mokrym kleju, równomiernie przyciskając, z zachowaniem spoin. Płytki przycina się na wymiar nożyczkami. Dodatkowe spoinowanie licówek jest zbyteczne, wystarczy klej w spoinie wygładzić mokrym pędzlem o szerokości 10 mm i pracę można uznać za zakończoną. Płytki nie chłoną wilgoci, nie wymagają więc impregnacji środkiem hydrofobowym.
Drewno
To najstarszy materiał elewacyjny, jednak pomijając systemy budowy domów szkieletowych coraz rzadziej wykorzystywany i systematycznie wypierany przez nowoczesne materiały budowlane. Oblicówkę z desek świerkowych lub sosnowych grubości około 2 cm przybija się do drewnianego rusztu. Deski mogą mieć krawędzie uformowane na pióro i wpust lub proste. Drewno powinno być jeszcze przed montażem zaimpregnowane przeciw grzybom i owadom. To samo dotyczy krawędziaków, z których wykonujemy ruszt. Do mocowania desek do rusztu używamy gwoździ ocynkowanych – będziemy mieć wówczas pewność, że po kilku deszczowych miesiącach na ścianie nie pojawią się brązowe zacieki.
Klinkier
Przed chłonięciem przez ścianę wilgoci doskonale zabezpiecza klinkier. Elewację z klinkieru można wykonać już na etapie wznoszenia ścian trójwarstwowych, wykorzystując cegłę klinkierową. Niemal identyczny efekt wizualny otrzymamy dzięki płytkom z tego materiału.Można je układać na typowe podłoża budowlane. Jeśli klinkierem zamierzamy obłożyć ściany z bloczków gazobetonowych, wybierajmy jak najlżejsze płytki – ciężka płytka może oderwać się od podłoża razem z jego fragmentem. Także na warstwie ocieplenia nie wolno kleić okładzin o wadze większej niż 4 kg na m². Klejenie płytek klinkierowych najbezpieczniej zlecić wykwalifikowanemu specjaliście.
- bardzo słabe
- słabe
- średnie
- dobre
- bardzo dobre
Komentarze (0)