Wybór płytek ceramicznych i kamiennych jest obecnie tak duży, że zwiedzając dział z glazurą supermarketu budowlanego można odnieść wrażenie, iż łatwiej byłoby wybierać spośród zaledwie kilku kolorów i faktur, niż stać niepewnie wśród tysięcy. Tymczasem wybór płytek to dopiero początek.
Trzeba je jeszcze przykleić. I tu zaczyna się kolejne zamieszanie - oferta zapraw do płytek jest równie szeroka, jak asortyment glazury i terakoty. Zaprawy zwykłe, elastyczne, białe i dziesiątki innych. Dobierać zaprawę zawsze trzeba w zależności od rodzaju płytek i podłoża, na którym będą przyklejane. Od tego wyboru zależy bowiem trwałość powierzchni wykończonej glazurą, czy kamieniem.
Zaprawy do płytek w przeważającej części produkowane są na bazie cementu portlandzkiego, z dodatkiem wypełniaczy mineralnych i polimerów nadających zaprawie plastyczność oraz modyfikatorów odpowiedzialnych za specyficzne cechy każdego produktu.
Przed układaniem płytek należy ocenić jakość podłoża, gdyż to od niej będzie w dużej mierze zależał wybór zaprawy, i odpowiednio je przygotować. Generalna zasada brzmi - podłoże musi być czyste, suche i spójne.
Podłoże nie musi być idealnie równe, gdyż niewielkie nierówności nie przeszkadzają w układaniu okładzin ceramicznych i kamiennych - wystarczy użyć zaprawy średnio, bądź grubowarstwowej. W każdym wypadku podłoże, przed układaniem płytek, warto dodatkowo zagruntować, celem zwiększenia przyczepności, co podwyższy trwałość okładziny.
Typy zapraw
Wśród wszystkich typów zapraw dostępnych na rynku można wyróżnić dodatkowe rodzaje, mające specyficzne właściwości i służące do stosowania w określonych sytuacjach. Podstawowy podział to zaprawy cienko-, średnio- i grubowarstwowe. Produkty cienkowarstwowe służą do przyklejania płytek na równe, spójne podłoża. Grubość warstwy takiej zaprawy nie powinna przekraczać 5 mm, choć zazwyczaj wynosi 2 mm. Zaprawy średnio i grubowarstwowe należy stosować na podłoża nierówne. Ich zalecana grubość mieści się w przedziale od 4 mm do 2 cm, zatem można nimi wyrównać krzywizny do 2 cm. Nie należy układać grubszej warstwy zaprawy, gdyż płytki będą pękały, co ma związek z silnym kurczeniem się grubej warstwy zaprawy podczas wysychania. Jeśli nierówności podłoża są większe trzeba je zniwelować zaprawą wyrównującą, a po wyschnięciu układać płytki z użyciem zaprawy cienkowarstwowej.
Oprócz określenia przewidywanej grubości warstwy zaprawy, wybierając produkt warto zwrócić uwagę na jego specyficzne cechy. Większość producentów, w tej samej linii produktów, oprócz zapraw do powszechnych zastosowań, proponuje zaprawy specjalne - wodoszczelne, mrozoodporne, o podwyższonej wytrzymałości, itp. Warto wybrać zaprawę odpowiednią do miejsca eksploatacji przyszłej okładziny ceramicznej. Do klejenia płytek na schodach przed domem odpowiednia będzie zaprawa mrozoodporna, w miejscach, które muszą być izolowane przed wilgocią najlepiej sprawdzi się produkt wodoszczelny, itp.
Klasyfikacja zapraw
W zależności od rodzaju zastosowania zaprawy, możemy je podzielić na kilka grup:
Zaprawy zwykłe. To najpowszechniejszy rodzaj zapraw do płytek na rynku. Produkowane są na bazie szarego cementu. Nadają się do przyklejania większości płytek ściennych i podłogowych w typowych warunkach eksploatacji panujących we wnętrzach. Przeznaczone wyłącznie na równe, spójne podłoża mineralne.
Zaprawy uniwersalne. Wśród profesjonalistów nie budzą specjalnego zaufania, jednak są najczęściej wybierane przez przeciętnego majsterkowicza ze względu na szerokie spektrum zastosowań. Nadają się do przyklejania większości płytek ściennych i podłogowych, jednak, co ważne, wybierając zaprawę uniwersalną trzeba dokładnie przeczytać informację producenta na opakowaniu, bowiem skala zastosowań poszczególnych produktów jest różna. Są zaprawy uniwersalne zwykłe, mrozoodporne, wodoodporne. Bywają produkowane na bazie białego cementu. Niektóre można zastosować do klejenia płytek na podłogach ogrzewanych. Ogólną zaletą zapraw uniwersalnych jest szeroka gama kolorystyczna oferowanych produktów.
Zaprawy o podwyższonej przyczepności. Służą do przyklejania płytek o małej nasiąkliwości np. gresu, czy klinkieru. Dobrze sprawdzają się też do układania glazury i terakoty na podłożach zabrudzonych zanieczyszczeniami stałymi - np. resztkami starej zaprawy, czy kleju po zerwaniu wykładziny. Jeśli podłoże jest niepewne, warto je dodatkowo zagruntować preparatem poprawiającym przyczepność.
Zaprawy elastyczne. Ten typ zapraw należy stosować we wszystkich miejscach narażonych na działanie wysokiej temperatury i jej gwałtowne skoki. Dobrze sprawdzają się na zewnątrz, np. na balkonach i tarasach. Wewnątrz są niezastąpione do układania terakoty nad ogrzewaniem podłogowym. Warstwa zaprawy, dzięki swej elastyczności, przejmuje naprężenia powstające w wyniku skurczania i rozkurczania płytek pod wpływem skoków temperatury, dzięki czemu zapobiega ich pękaniu.
Zaprawy upłynnione. Służą do przyklejania płytek o dużej powierzchni. Dzięki półpłynnej konsystencji dokładnie wypełniają przestrzeń pod okładzinami, zapewniając pełne podparcie każdej płytki. W przypadku dużych płytek ma to niebagatelne znaczenie bowiem duża, jednolita powierzchnia ceramiczna poddana naciskowi odkształca się w znacznie większym stopniu od powierzchni niewielkich. Pozostawienie pod płytką przestrzeni niewypełnionej zaprawą spowodowałoby jej pęknięcie już przy sile nacisku, który nie miałby wpływu na płytkę o standardowych wymiarach.
Zaprawy szybkowiążące. Ich użycie jest uzasadnione wszędzie tam, gdzie liczy się czas. Po płytkach ułożonych z pomocą zaprawy szybkowiążącej można chodzić już po kilku godzinach. W przypadku zapraw standardowych nie wolno poddawać płytek naciskowi, ani ich spoinować przez co najmniej dobę.
Zaprawy białe. Są produkowane na bazie białego cementu, zamiast szarego. Przeznaczone do układania płytek z marmuru, piaskowca i innych jasnych, nasiąkliwych kamieni, które łatwo i trwale przebarwiają się pod wpływem szarego cementu. Uwaga - w wypadku wyjątkowo jasnych okładzin przebarwienie może pojawić się nawet po użyciu białej zaprawy. Należy wówczas zaczekać kilka dni z reklamacją - przebarwienie powinno zniknąć po całkowitym wyschnięciu zaprawy, najpóźniej po kilku dobach. Wśród zapraw białych można też znaleźć zaprawy upłynnione, przydatne do klejenia dużych, marmurowych płyt.
- bardzo słabe
- słabe
- średnie
- dobre
- bardzo dobre
Komentarze (0)