Komfort mieszkania nie zależy tylko od wyposażenia, a w dużej mierze od materiałów budowlanych zastosowanych do wykończenia ścian. Zwłaszcza od jakości tynków.
Ostatnio obserwuje się powrót do tynków gipsowych. Uważane są za zdrowe, gdyż utrzymują w pomieszczeniach mikroklimat przyjazny dla człowieka. Gips ma bowiem tę właściwość, że wchłania nadmiar wilgoci i oddaje ją, jeśli w pomieszczeniu robi się za sucho.
Tynki gipsowe i zawierające gips można stosować jedynie do wykańczania wnętrz. Na zewnątrz budynku się nie nadają, ze względu na dużą podatność na wilgoć. Aby tynk gipsowy spełniał rolę regulatora mikroklimatu we wnętrzu musi być nałożony jedną warstwą o normalnej grubości (ok. 1,5 cm). Stosując szpachlowanie ściany lub nakładając cienką warstwę zaprawy nie uzyskamy efektu regulacyjnego oddziaływania gipsu na wilgotność powietrza. Jeśli zdecydujemy się na gipsowe ściany, warto zwrócić zatem uwagę, czy ekipa budowlana prawidłowo wykonuje pracę.
Naturalny, czy Rea?
Gipsowe mieszanki tynkarskie i zaprawy zawierające gips, dostępne na rynku, można podzielić na cztery grupy: gładkie tynki gipsowe, tynki gipsowo-wapienne, tynki ciepłochronne i lekkie tynki podkładowe. Obecnie, coraz częściej, obok gipsu naturalnego, wykorzystuje się tzw. gips Rea, powstający w procesie odsiarczania gazów spalanych w elektrowniach. Skład chemiczny gipsu Rea jest identyczny jak gipsu naturalnego, zatem bez obaw można stosować wykonane z niego zaprawy. Wybór rodzaju tynku i sposób nakładania należy uzależnić od materiałów, z których zostały zbudowane ściany i stropy. Tynki gipsowe mają tę zaletę, że są białe, zatem na malowanie ścian trzeba będzie zużyć znacznie mniej farby, jak przy innych rodzajach zapraw.
Podstawa to grunt
Choć ta procedura nie jest standardowo wykonywana przez polskie firmy budowlane, aby zwiększyć przyczepność tynku gipsowego do podłoża, warto je wcześniej zagruntować. Stąd istotne, by już na etapie podpisywania umowy zobligować wykonawcę do sprawdzenia murów i nałożenia gruntu. Dzięki temu unikniemy odpadania powłoki tynkarskiej. Ściany o zbyt dużej chłonności gruntuje się tzw. mostkiem adhezyjnym. Są to zawiesiny żywicy syntetycznej zawierające piasek, którymi maluje się ścianę przed tynkowaniem, podobnie, jak farbą. Jeśli powierzchnia jest niezbyt chłonna należy zastosować mostek przyczepnościowy. Nie wolno nakładać tynku zawierającego gips, jeśli powierzchnia murów jest wilgotna lub temperatura otoczenia wynosi mniej, niż 4° Celsjusza.
Aby nie dopuścić do powstawania rys na gipsowym tynku, można w nim zatopić siatkę z włókien szklanych. Warto wiedzieć, że gips to jedyny rodzaj zaprawy tynkarskiej pozwalający na taki zabieg, dzięki czemu tynkowanie ścian ze zbrojeniem i bez trwa tyle samo.
- bardzo słabe
- słabe
- średnie
- dobre
- bardzo dobre
Komentarze (0)