Drzewa niemal rosną w salonie, a trawa zza okna płynnie przechodzi w podłogę kuchni. Brak podziału na wnętrze i ogród jest tym, co wyróżnia energooszczędny dom architekta Marka van Ackera.
Willa van Acker Sissau zlokalizowana jest na narożnej działce, leżącej w centrum zalesionego obszaru miasteczka Loppem w północno-zachodniej Belgii. Dom wybudowano na planie litery L, żeby jak najbardziej zoptymalizować układ pomieszczeń w stosunku do światła słonecznego i widoku z okien. Architekt zdecydował się na zaplanowanie układu pomieszczeń tak, by możliwe jak najwięcej z nich było zwróconych na południe i zachód.
Willę podzielono na dwie kondygnacje. Sypialnie, łazienka i garaż zlokalizowane są na parterze północnego skrzydła. Przestrzeń mieszkalna znajduje się także na poziomie skrzydła wschodniego, nad którym mieści się kondygnacja biurowa. Wszystkie pomieszczenia mają przestronny, otwarty charakter i płynnie przechodzą jedno w drugie.
Dom jest całkowicie otwarty na ogród, zajmujący centralną część działki. Aby zapewnić możliwie jak największą transparentność kondygnacji parterowej od strony zieleni drzew (od wewnątrz litery L), van Acker użył do jej wykonania wielkich paneli szklanych. Natomiast po zewnętrznej stronie litery L zaprojektował masywny mur, izolujący willę od sąsiadujących z nią ulic.
Falujący dach
Charakterystyczną cechą wilii van Acker Sissau jest zastosowanie naprzemiennie transparentnych i opalizujących materiałów, dzięki czemu wydaje się ona balansować na cienkiej granicy pomiędzy prywatnością a otwartą przestrzenią. Sposób rozplanowania poszczególnych pomieszczeń zdecydował także o niecodziennym kształcie i opływowej linii dachu willi, którego płaszczyzna wydaje się unosić i wyginać nad przestrzeniami funkcjonalnymi. Dom tworzy jasną, białą ramę, przypominającą falę marszczącą krajobraz.
Wykonanie skomplikowanego projektu budynku było możliwe dzięki dobrej współpracy pomiędzy architektem i ekspertami Reynaers. W celu możliwie jak najmniej przesłoniętego widoku na otoczenie zewnętrzne poprzez fasadę, architekt zdecydował się na wykorzystanie systemu drzwi przesuwnych Reynaers z izolacją termiczną CP 155 oraz wpuszczającego maksymalną ilość światła, systemu CW 50 do wykonania elewacji i połaci dachowych.
Szkopuł w szczegółach
Niezwykle istotny był również dobór detali konstrukcyjnych, spełniających warunki zrównoważonego budownictwa. Architekt zdecydował się na trójkomorowy system okienno-drzwiowy CS 86 HI, jeden z najbardziej energooszczędnych produktów z całej oferty Reynaers (U = 1,2 W/(m²·K)). Ze względu na ogromne połacie szklane i duże otwarte przestrzenie, postanowiono zastosować stalową konstrukcję szkieletową. Konstrukcja została zbudowana z tworzących rytmiczny wzór smukłych belek i dwuteowników HEA, wypełnionych siatką drewnianą. Z kolei konstrukcję drewnianą wypełniono wiórami celulozowymi, co oznacza, że budynek charakteryzuje się także bardzo korzystnym wskaźnikiem zapotrzebowania na ciepło, wynoszącym E42.
Dzięki zaangażowaniu doradców Reynaers, w projekcie połączono różne sposoby myślenia o formie i budownictwie. Spełniło się także marzenie architekta: "Chciałem zaprojektować willę, w której przestrzenie mieszkalne, wypoczynkowe i przeznaczone do pracy płynnie przechodzą jedna w drugą" – tłumaczy Mark van Acker. W rezultacie powstał budynek, który – dzięki dużym otwartym przestrzeniom i wielu przeszkleniom – wystawia na próbę sztywność granic pomiędzy wnętrzem a otoczeniem zewnętrznym.
- bardzo słabe
- słabe
- średnie
- dobre
- bardzo dobre
Komentarze (0)