Konstrukcja domu kanadyjskiego jest najbardziej przyjazna człowiekowi. Wygląd zewnętrzny oraz wykończenie wnętrz zależy od inwestora, więc dom może wyglądać jak nowoczesny murowany lub jak wiejska chata.
Szkielet drewniany jest tylko rodzajem konstrukcji nośnej. Dlatego jeśli chcesz zbudować dom kanadyjski, to nie musi on być obłożony sidingiem ani szalówką drewnianą. Może być wykończony tynkiem albo obmurowany cegłą klinkierową, tak jak każdy dom w innej technologii.
Dobrze zbudowane domy kanadyjskie są bardzo trwałe. Na Manhattanie pizzeria Joe’s Pizza mieści się w budynku szkieletowym zbudowanym w roku 1822. Tuż obok niego stoi budynek z roku 1830. Zatem jeśli dom jest wybudowany zgodnie ze sztuką budowlaną, nie ma obawy, że go przeżyjemy.
Domy szkieletowe są też bardzo ciepłe. Ich ściana składa się niemal z samej izolacji termicznej, co daje nam współczynnik min. 0,17 W/(m²·K).
Dom kanadyjski nie ma bezwładności cieplnej (to jego zaleta, nie wada), a to oznacza, że ogrzewane jest tylko powietrze w domu, a nie także jego ściany. W ten sposób znacznie łatwiej jest regulować temperaturę w domu. Jeśli nikogo nie ma w domu – ogrzewanie jest wyłączone, jeśli mieszkańcy są – włączone. Dom kanadyjski nagrzewa się z 8ºC do 21ºC w dwie godziny. Dom murowany potrzebuje na taką zmianę 48 godzin. Wystarczy więc do grzejników konwektorowych podłączyć programator (250 zł), a koszt zużytej energii elektrycznej spadnie o 30-50% (przecież nie grzejemy, kiedy nie ma nas w domu).
Domy kanadyjskie zbudowane są w 90% z naturalnych, zdrowych materiałów: drewno, wełna mineralna kamienna (przetworzony bazalt), szyba (piasek), płyty gipsowo-kartonowe (karton i gips – jeden z dwóch pierwiastków w naturze, który ogrzany i schłodzony nie zmienia swojego składu chemicznego), tynk mineralny, OSB (płyty wiórowe drewniane). Należy pamiętać, że budując dom kanadyjski w istocie buduje się dom wełniany (objętość wełny to procentowo największy składnik budynku).
Domy kanadyjskie są niepalne. Ogień – aby istniał – musi mieć tlen. Jeśli w ścianie jest dokładnie ułożona wełna, to zapełnia ona wszystkie szczeliny, zatem ogień nie będzie miał tlenowej pożywki. Jeśli drewno konstrukcyjne jest strugane (a wedle zasad być musi), to ewentualne języki ognia ślizgają się po jego powierzchni, więc trudniej o zapalenie. Przewody instalacji elektrycznej schowane są w specjalnych peszlach, które – w razie zwarcia – obkurczają się zamykając dopływ tlenu do miejsca pożaru. Ściany w kanadyjczykach wyłożone są płytą gipsowo-kartonową - tą samą płytą okłada się stalowe konstrukcje jako ochronę przed ogniem. Z zewnątrz ściana pokryta jest zwykle wełną i tynkiem mineralnym, a ten także nie jest palny (jak każdy tynk). A wełna mineralna? Być może za bardzo kojarzona z kłębkiem wełny – wełna jest przetworzonym kamieniem albo piaskiem (wełna kamienna i szklana). Zatem wełna nie pali się, tylko topi i to w temperaturze powyżej 900ºC. Podstawowa zasada: pożar zwykle zaprószają mieszkańcy, więc pali się głównie wszystko, co w domu (meble, firanki). Nie gaszone – wszystko się spali – to tylko kwestia czasu i temperatury.
- bardzo słabe
- słabe
- średnie
- dobre
- bardzo dobre
Komentarze (0)