Klinkierowe cegły słyną z trwałości, wytrzymałości na niedogodne warunki atmosferyczne i ładnego wyglądu. Dlatego chętnie wykorzystuje się je jako materiał na elewacje w ścianach warstwowych.
Czym cegły klinkierowe różnią się od zwykłych? Głównie tym, że mają bardziej jednorodną strukturę, lepiej wyglądają i nie trzeba ich niczym wykańczać, aby przez wiele lat znosiły działanie deszczu lub mrozu. Produkuje się je w wielu wariantach kolorystycznych, a niektóre mają też tłoczoną fakturę, co ma je upodobnić do dawnych cegieł ręcznie formowanych.
Z cegieł klinkierowych muruje się ściany elewacyjne, mury i podmurówki ogrodzeń, obiekty małej architektury. Ponadto, jest to doskonały materiał na kominy. Często też wykorzystuje się go jako produkt dekoracyjny, stosowany przy wykańczaniu wnętrz. Klinkierowe cegły oferowane są w dwóch głównych wersjach - pełne lub drążone (otwory sprawiają, że są lżejsze). Mogą mieć jedną z trzech klas wytrzymałości: 25, 30 i 35. Wysoka klasa świadczy tez o małej nasiąkliwości.
Ładna i trwała elewacja
Elewacja z cegieł jest obecnie jedną z popularniejszych form wykończenia ścian zewnętrznych domu. Ceniona jest przede wszystkim za trwałość oraz walory dekoracyjne, które pozostają niezmienione przez wiele lat. Warto jednak pamiętać o tym, że wytrzymałość i estetyka ceglanej elewacji uzależniona jest nie tylko od samego materiału budowlanego, ale przede wszystkim od rzetelności wykonania. Prawidłowo przeprowadzona budowa elewacji z cegły pozwoli uniknąć prac renowacyjnych na co najmniej kilkanaście lat.
Aby klinkierowy mur był trwały i estetyczny, należy przestrzegać następujących zasad:
- do murowania stosować zaprawę przeznaczoną do klinkieru, a nie tradycyjną, która zawiera wapno. Wapno może bowiem powodować wykwity na klinkierowej elewacji;
- przed murowaniem trzeba przygotować dokładnie taką porcję zaprawy, jaka będzie potrzebna do zbudowania jednej ściany. Dobieranie materiałów w trakcie prac może prowadzić do powstania różnic w wyglądzie fragmentów muru;
- podczas budowy ścian, cegły trzeba dobierać na przemian z różnych palet. Dzięki takiemu mieszaniu drobne różnice w barwie cegieł, które są dopuszczane przez normy budowlane, będą niedostrzegalne;
- zaprawę trzeba przygotowywać zawsze zgodnie z zaleceniami producenta, które są podane na worku;
- klinkier najwygodniej jest skracać za pomocą piły kamieniarskiej lub szlifierko-przecinarki;
- aby poprawić przyczepność zaprawy do cegieł, tuż przed jej nanoszeniem, powierzchnię warto zwilżyć wodą. Dotyczy to szczególnie cegieł niższej klasy;
- grubość spoin powinna być nie mniejsza niż 8 mm i nie większa od 15 mm;
- mur elewacyjny trzeba połączyć z nośnym za pomocą specjalnych kotew - najlepsze są te ze stali kwasoodpornej;
- zazwyczaj stosuje się 5 kotew na 1 m² w rozstawie poziomym co 50 cm i pionowym co 40-45 cm;
- wokół otworów okiennych i drzwiowych umieszcza się kotwy liniowo – 3 sztuki na metr bieżący;
- nowo wzniesiony mur przez 14 dni powinien być zabezpieczony przed zawilgoceniem folią w sposób umożliwiający swobodny przepływ powietrza;
- po zakończeniu murowania i spoinowania cegieł, utwardzone resztki zaprawy należy usunąć drewnianą szpachelką lub szczotką do spoin.
- bardzo słabe
- słabe
- średnie
- dobre
- bardzo dobre
Komentarze (0)