Błędy zdarzają się nawet najlepszym murarzom, a nierówne ściany, o kilkucentymetrowych odchyleniach od pionu, nie są wielką rzadkością również w przypadku sprawdzonych, solidnych ekip.
Wydawałoby się, że taka "niespodzianka" wyklucza możliwość zastosowania tynków gipsowych i korzystania we wnętrzach z ich zalet, takich jak chociażby regulowanie mikroklimatu pomieszczenia. Dzięki nowym technologiom i nowoczesnym materiałom oferowanym przez producentów nawet na bardzo nierównych ścianach można stosować zaprawy gipsowe. Wymaga to jednak szczególnej precyzji i postępowania dokładnie według wytycznych danej technologii.
Typowa warstwa tynku gipsowego powinna wynosić ok. 1 cm i zasadniczo wykonuje się ją w technologii jednowarstwowej. Co zatem zrobić, jeśli odchylenie ściany od pionu wynosi 3, czy 4 cm, a mimo to chcemy wyrównać ściany "gipsem"? Istnieją dwie techniki układania tynków gipsowych dwuwarstwowo, dzięki którym - kosztem dodatkowej pracy i dużego zużycia zaprawy - można naprawić murarskie błędy.
Mokre na mokre
Tynki gipsowe można stosować praktycznie na każdym podłożu mineralnym. Dwuwarstwowe nakładanie zaprawy, mające na celu zlikwidowanie nierówności ściany, trzeba jednak wykonywać bardzo starannie i z poszanowaniem procesu technologicznego, w żargonie murarzy zwanego "mokre na mokre". Drugą warstwę zaprawy nakłada się bowiem, zanim pierwsza wyschnie, co wymaga nie tylko precyzji i zachowania odpowiednio krótkiego czasu, ale i wprawnej ręki oraz pewnej "delikatności" w posługiwaniu się pacą.
Przed nakładaniem pierwszej warstwy tynku powierzchnię ściany należy dokładnie oczyścić z kurzu i pyłu oraz starannie zagruntować. Rodzaj gruntu trzeba dobrać w zależności od materiału, z jakiego zbudowana jest ściana. Do zwartych, gładkich, mało nasiąkliwych powierzchni, np. betonowych, należy używać gruntów zwiększających przyczepność. W przypadku przygotowania podłoży porowatych, silnie chłonnych, np. z betonu komórkowego, płyt cementowo-wiórowych, cegły, czy pustaków ceramicznych trzeba wybrać emulsję wyrównującą chłonność, poprawiającą przyczepność i elastyczność podłoża. Grunt można nanosić pędzlem i wałkiem. W przypadku dużych powierzchni warto użyć agregatu malarskiego, co znacznie przyspiesza pracę.
Metoda podstawowa
Po dokładnym wyschnięciu gruntu należy nanieść pierwszą, tzw. zgrubną warstwę tynku gipsowego i przytrzeć ją łatą tynkarską. Tynk trzeba kłaść dokładnie, jednak nie warto go idealnie wyrównywać, wystarczy "z grubsza" - stąd nazwa tej warstwy. Po upływie ok. 60 minut, czyli po częściowym stwardnieniu zaprawy, należy dokładnie, dość gęsto porysować nawierzchnię w siatkę lub jak kto woli "w romby" i natychmiast nakładać drugą warstwę zaprawy. Wykonuje się ją dokładnie tak samo, jak jednowarstwowy tynk gipsowy. Grubość warstwy nie powinna być mniejsza, niż 10 mm. Tynk należy dokładnie wygładzić i zatrzeć techniką standardową dla gładzi gipsowych. Istotne jest, by nie kłaść drugiej warstwy zaprawy po całkowitym związaniu warstwy pierwszej, gdyż nie gwarantuje to odpowiedniej trwałości i wytrzymałości tynku. Wierzchnia warstwa gipsu może pękać i odpadać od ściany. Ta sama uwaga dotyczy grubości wierzchniej warstwy - jeśli będzie zbyt cienka, z dużym prawdopodobieństwem można założyć, że wkrótce na ścianie pojawią się pęknięcia. Jeśli spodnia warstwa zaprawy zwiąże całkowicie, należy zastosować drugą metodę tynkowania.
Metoda awaryjna
Kolokwialnie rzecz ujmując, jeśli tynkarz nie zdąży z nałożeniem drugiej warstwy zaprawy gipsowej na tzw. warstwę zgrubną, ma wolne co najmniej do następnego dnia. Należy bowiem poczekać, aż tynk całkowicie zwiąże i wyschnie. Dwuwarstwowe tynki gipsowe wykonywane metodą "awaryjną" są zdecydowanie mniej trwałe i odporne, jak wykonane w technice "mokre na mokre".
Po całkowitym wyschnięciu pierwszą warstwę tynku należy dokładnie i obficie pokryć emulsją do gruntowania porowatych, chłonnych ścian wewnętrznych. Na rynku jest kilka produktów tego typu - na opakowaniu warto szukać informacji, że grunt jest przeznaczony szczególnie do podłoży z płyt gipsowych i gipsowo-kartonowych oraz tynków gipsowych i cementowo-wapiennych. Po całkowitym wyschnięciu gruntu można układać drugą warstwę tynku, z zastrzeżeniem podobnym, jak w technice pierwszej - nie powinna być zbyt cienka. Bezpieczna grubość wierzchniej warstwy gładzi gipsowej wynosi ok. 10 mm.
- bardzo słabe
- słabe
- średnie
- dobre
- bardzo dobre
Komentarze (0)