Problem, który teoretycznie nie powinien się zdarzać, a tymczasem często nęka właścicieli domów jednorodzinnych i budynków ocieplanych styropianem - myszy i drobne gryzonie podgryzają dolną warstwę ocieplenia.
Problem myszy podgryzających od spodu warstwę styropianu dotyka niejednego właściciela domu, położonego poza miastem. Wbrew pozorom zdarza się również w dzielnicach willowych i osiedlach leżących w sąsiedztwie parków w dużych miastach. Myszy dają się we znaki zwłaszcza jesienią, kiedy szukają ciepłego miejsca na zimę.
To nie powinno się zdarzyć, ale...
Teoretycznie, przy prawidłowo wykonanym ociepleniu gryzonie nie powinny mieć szansy przebicia się przez zewnętrzną warstwę elewacji. W praktyce drobne błędy wykonawcze, nagminnie popełniane przez firmy budowlane i fachowców, powodują, że myszy potrafią wygryźć sobie nory w ciepłym i zacisznym styropianie ocieplającym ściany. Dziury w izolacji powodują tymczasem poważne szkody w budynku. Pomijając straty ciepła, odkryte mury łatwo chłoną wilgoć, zwłaszcza podczas opadów, gdy woda w naturalny sposób kumuluje się w okolicy fundamentów. Zatem, jeśli zauważymy drobne fragmenty styropianu leżące w bezpośrednim sąsiedztwie ściany domu, a pod ociepleniem stwierdzimy obecność otworów, z dużym prawdopodobieństwem możemy założyć, że do ścian "dobrały się" myszy. To powinno oznaczać natychmiastową wojnę i jak najszybsze zabezpieczenie dolnej części ocieplenia przed niepożądanymi lokatorami.
Zbrojenie bez słabych punktów
Prawidłowo wykonany spód ocieplenia domu zabezpiecza izolację przed inwazją gryzoni. Warto zatem zwrócić uwagę na sposób wykonywania tej części izolacji już podczas prac. Najniższa płyta styropianu powinna być oparta na listwie cokołowej lub, jeśli listwy nie ma, dokładnie zabezpieczona zbrojeniem - siatką zatopioną w zaprawie klejącej. Istotne jest, by w zabezpieczeniu nie było żadnych przerw, gdyż wcześniej, czy później gryzonie szukające schronienia na zimę znajdą miejsce, w którym mogą wydrążyć norę. W praktyce najczęstszą przyczyną kłopotów z myszami są właśnie przerwy zostawione w zbrojeniu. Jeśli doszło do inwazji, przede wszystkim trzeba wyprosić uciążliwych lokatorów z warstwy ocieplenia, stosując wszelkie konwencjonalne metody walki z gryzoniami. Aby przystąpić do naprawy i zabezpieczania izolacji, przede wszystkim trzeba upewnić się, że żadna mysz nie została wewnątrz warstwy styropianu. Wprawdzie po prawidłowo przeprowadzonych pracach nie wydostanie się już z pułapki, jednak zanim przestanie dewastować warstwę ociepleniową miną jeszcze co najmniej dwie doby. W tym czasie zdąży narobić kolejnych szkód. Pomijając nieprzyjemny zapach. Ponadto każdy organizm rozkładający się w ścianie może stać się źródłem zakażenia. W skrajnych przypadkach trzeba zdemontować dolną warstwę płyt, by sprawdzić jak dalece posunięte są szkody. Dalszy sposób postępowania zależy od rozległości zniszczeń.
Siatka specjalnego przeznaczenia
Jeśli szkody są rozległe najłatwiej będzie zdemontować uszkodzone płyty i wymienić je na nowe, tym razem dbając o odpowiednie wykonanie zbrojenia siatką. Jeśli zniszczenia nie są tak duże, by zaistniała konieczność demontażu płyt, trzeba założyć listwę cokołową, bądź zastosować specjalną siatkę zabezpieczającą przed gryzoniami. Siatki dostępne są na rynku najczęściej jako zabezpieczenia do kratek wentylacyjnych, drzwiowych, okiennych itp., jednak można również dostać siatkę z rolki służącą do zabezpieczania styropianu. Kupienie materiału sprawia sporo trudności, bowiem nie jest to produkt powszechnego użytku, ale warto go poszukać, gdyż specjalnie profilowana siatka jest najpewniejszym sposobem zabezpieczenia izolacji. Jeśli nie uda się kupić siatki przeciwko gryzoniom, można zastosować zwyczajną siatkę metalową o gęstych oczkach. Najodpowiedniejsza będzie siatka o oczku 10 na 6 lub 15 na 5 mm i grubości 0,5 mm - oznaczenia handlowe tych siatek to - odpowiednio - moduł N 20 i N 14. Można stosować siatki stalowe lub aluminiowe. Do wykonywania zabezpieczeń przed gryzoniami szczególnie polecane są jednak siatki aluminiowe ze względu na ich elastyczność i łatwość formowania.
Bariera nie do przebycia
Siatka powinna obejmować najniższą płytę styropianową co najmniej od dołu i od strony stycznej ze ścianą budynku. Idealnie, jeśli zabezpieczenie obejmie również zewnętrzną ściankę warstwy izolacyjnej w przypadku, gdy nie ma listwy cokołowej. Jeżeli ocieplenie wychodzi z poziomu fundamentów, siatka powinna obejmować obszar 40 cm powyżej i co najmniej 30 cm poniżej gruntu od zewnętrznej strony izolacji. Prawidłowo wykonać zabezpieczenie można naturalnie jedynie podczas montażu systemu ocieplenia, bądź w wypadku naprawy całej dolnej warstwy płyt. W innych sytuacjach montaż siatki, z konieczności, musi zostać ograniczony do dolnej powierzchni płyty. Wówczas siatkę koniecznie trzeba zamontować tak, by ściśle przylegała do ściany, na której mocowany jest styropian, co uniemożliwi szkodnikom przedostanie się pod warstwę ocieplenia. W tym celu warto, szlifierką kątową, podszlifować mur pod najniższą płytą na głębokość ok. 2 cm i wpuścić zabezpieczenie w szczelinę. Alternatywną metodą jest zagięcie siatki w dół pod kątem prostym i zamocowanie do ściany. Tak wykonaną warstwę zabezpieczającą trzeba zakryć tynkiem lub zamaskować ceramiką ozdobną.
- bardzo słabe
- słabe
- średnie
- dobre
- bardzo dobre
Komentarze (0)